
به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری برنا؛ از آنجاکه دانش آموزان زمان زیادی از عمر خود را در مدرسه سپری میکنند، این مکان میتواند به طور چشمگیری به عنوان الگو برای توسعه پایدار عمل کند. یکی از عوامل توسعه، توجه به محیط زیست و حفاظت و پاسداری از آن است.
رویکرد سیاستگذاران حوزه آموزش باید توجه ویژهای به نقش مدرسه در آموزش و یادگیری دانش آموزان در این زمینه برای دستیابی به توسعه پایدار داشته باشد؛ برنامه درسی، فعالیتهای اضطراری، آموزش معلمان، منابع انسانی، زیرساختها، عملیات و فرایندها.
جنبههای مختلفی که برای ایجاد مدارس امن و سازگار با محیط زیست میتواند مورد توجه آموزش و پرورش قرار گیرند، عبارتند از:
1- برنامه درسی انتقادی با آموزشهای ویژه در زمینه شهروند جهانی و توسعه پایدار با پوشش مفاهیم و اصطلاحات جدید
2- طراحی مجدد عملیات مدارس و مدیریت زیست محیطی با محور سیاستهای مدرسه در صرفهجویی آب و انرژی، تغذیه سالم برای دانش آموزان، به حداقل رساندن زباله و فراهم کردن زمینههای ایجاد مدرسه سبز و سالم
3- مشخص کردن متولی مربوطه در زمینه تصمیمات گرفته شده در مدرسه و تسری آن به جامعه
4- تقویت روابط اجتماعی به صورتی که مدرسه با مسائل و معضلات زیست محیطی جامعه ارتباط برقرار کرده و به رفع آنها کمک کند. مدیران مدارس میتوانند از مسئولان دولتی و کنشگران محیط زیست در فعالیت های مدرسه دعوت کنند. رویکرد کل مدرسه چیزی نیست که معلمان بتوانند به تنهایی انجام دهند. مسئولان و کارشناسان مربوطه و فعالان محیط زیست، مدیران مدرسه، معلمان و دانش آموزان باید با هم کار کنند تا به حفظ و گسترش این نوع از محیط یادگیری و رسیدن به جامعه سالم و پایدار کمک کنند.
5- ماده 12 توافقنامه زیست محیطی پاریس که ایران نیز جزو امضاکنندگان آن است، خواستار همکاری احزاب و گروهها در راستای ارتقای آموزش زیست محیطی، افزایش آگاهی عمومی، مشارکت عمومی و دسترسی عمومی به اطلاعات است. امید است این آموزشها بتواند به گونهای ساماندهی شود که پیامهای محیط زیستی به طریقی که همه بتوانند درک کنند و به اشتراک بگذارند، ارائه شود.
6- به منظور کاهش تخریب محیط زیست و تأثیر تغییرات اقلیمی، بخش آموزش رسمی میتواند رویکرد مدارس را که ترویج آموزش، یادگیری، برنامهریزی و عملیات محیط زیستی با توجه به ارتباط آن با اقتصاد و فرهنگ است، تشویق کند.