
به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری برنا؛ حفاظت از میراث فرهنگی برای فعالین این حوزه اهمیت زیادی دارد و هنگامی که هر ارگانی در صدد تخریب این خانهها و یا برهم زدن حریم آن آثار بر بیاید با آن مقابله میکنند اما شاید ما و خیلی از فعالین کمتر به فکر میراثسازی و ایجاد میراث برای آیندگان باشیم. این سوال همچنان مطرح است که طی چند دهه اخیر چه میراثهایی را برای آیندگان باقی گذاشتهایم و اساسا آیا معماری این روزها ارزشی برای حفاظت دارد؟ رضا سلیمان نوری، کارشناس حوزه میراث فرهنگی، با اشاره به اینکه باید معماری دهه 30 و 40 مجددا مورد تاکید سازندگان باشد از فضاهایی مانند ورزشگاه آزادی، برج میلاد، ورزشگاه امام رضا (ع) مشهد، نقش جهان اصفهان و آثار مکتوبی چون لغتنامه دهخدا، معین، کتابهای دکتر شریعتی و شهید مطهری به عنوان میراث آیندگان نام برد به شرط آنکه مورد حفاظت قرار بگیرند.
رئیس هیات مدیره انجمن توسعه گردشگری چهارباغ با اشاره به میراثی که در حال حاضر وجود دارد و میتوان برای آیندگان در نظر گرفت، گفت: هر عنصر معماری که دارای ویژگیهای منحصر به فرد باشد میتوان از آن به عنوان یک میراث برای آیندگان نام برد. به عنوان مثال برج میلاد تهران یا مجموعههای مشابه که تالار بزرگی است و یا زمین بزرگی است، میراثی برای آیندگان است. ورزشگاه آزادی، ورزشگاه امام رضا (ع) مشهد، نقش جهان اصفهان به شرط حفظ میتواند میراثی برای آیندگان باشند.
سلیمان نوری افزود: به طور کلی فضاهای عمومی عامالمنفعه میتواند به عنوان میراث آیندگان در نظر گرفت البته به شرط آنکه حفظ شوند.
این فعال حوزه میراث فرهنگی با اشاره به اینکه میراث فرهنگی لزوما خانه و سنگ و خاک نیست، اظهار کرد: تولید کتابهای مکتوب جمله میراث مکتوب به حساب میآیند. لغتنامه دهخدا، معین، کتابهای دکتر شریعتی و شهید مطهری میراثی برای آیندگان است.
او در پاسخ به این سوال که آیا معماری حال حاضر در ایران میراثساز خواهد بود، گفت: سازههایی که امکان حفظ دارند را میتوان برای آیندگان نگه داشت. قرار نیست خشت و آهک و ساروج نگهداشته شود. با گذشت زمان مصالح فرق کرده و مصالح جدید مورد استفاده قرار خواهد گرفت و خیلی از مصالح الان ممکن است در 200 سال آینده مورد استفاده قرار نگیرند.
سلیمان نوری اضافه کرد: اگر معماران ما، الگوهای معماری داخلی را مورد استفاده قرار بدهند، قطعا بناهایی که میسازند میتواند در آینده واجد شرایط میراثی برای نسلهای آینده باشد.
رئیس هیات مدیره انجمن توسعه گردشگری چهارباغ در پاسخ به این سوال که هزینه معماری داخلی زیاد است، گفت: مطمئن باشید هزینه معماریهای ایرانی، کمتر از هزینهای است که در حال حاضر صرف میشود. معماری ایرانی خشت و آجر نیست. معماری دهه چهل ایران به عنوان مثال خانههای حاشیه بلوار کشاورز تهران است.
او با اشاره به اینکه همه فکر میکنند معماری ایرانی، معماری اصفهان یا قاجاریه است، اظهار کرد: معماری ایرانی تنها معماری اصفهان و قجری نیست. آثاری در خیابان ویلا، حاشیه خیابان آزادی تهران، حاشیه ولیعصر هستند که معماری دهه چهل و سی بوده و بر اساس معماری تهران ساخته شده است. یکی از الگوهای معماری ما، الگو معماری تهران است که میتواند گسترش پیدا کند. هزینه آن نسبت به اصفهان و جاهای دیگر کمتر است.
این فعال حوزه میراث فرهنگی اذعان کرد: گرچه باید در معماریها اقلیم را در نظر گرفت. قطعا معماری در تهران، مشهد، اصفهان و یزد با یکدیگر فرق میکند و باید با اقلیم پیش رفت.
سلیمان نوری در پاسخ به این سوال که نمیتوان خانههای چند طبقه با معماری ایرانی بنا کرد، اظهار کرد: برجسازی در معماری ایرانی تعریف ندارد اما سه و چهار طبقه وجود دارد. معماری گذشته و در قاجار تا 4 طبقه داشتهایم و اینگونه نیست که معماری پر هزینهای باشد.