
مهدی یعقوب پور مدیرعامل تعاونی کفاشان دستدوز تهران در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی برنا با اشاره به سابقه بیش از ۵۵ ساله این تعاونی گفت: این مجموعه بیش از ۲۴۰۰ عضو دارد اما هنوز نتوانسته به جایگاه خود و نقشی که این تعاونی به عنوان تامین کننده اصلی مواد اولیه در صنف کفاشان است دست پیدا کند.
وی با بیان اینکه در قانون اساسی به جایگاه مهم و استراتژیک تعاونی در نظام اقتصادی کشور پرداخته شده گفت: مهمترین عاملی که باعث شد این تعاونی نتواند به جایگاه واقعی خود برسد بحث ارزش افزوده است؛ با اضافه شدن مالیات به قیمت تمام شده موادی که تعاونی بین فعالان توزیع می کند قدرت رقابت از ما گرفته شد.
وی تصریح کرد: ما مخالف مالیات ارزش افزوده نیستیم زیرا از طریق همین مالیات ها است که دولت به مردم خدمات می دهد. بحث ما یکسان سازی شرایط است اینکه فقط ما تعاونی ها و یا شرکت ها که به صورت قانونی دفاتر مالیاتی داریم و فاکتورهای قانونی صادر می کنیم این مالیات را پرداخت کنیم؛باعث شرایط نابرابر می شود. این یعنی ما به خاطر فعالیت قانونمند ۱۰ درصد به قیمت فاکتور خود اضافه کنیم اما سایر فعالان به سبب اینکه اصطلاحا دو دفتر دارند یا به صورت رسمی کار نمی کنند این مالیات را به فاکتور خود اضافه نکنند؛ همین امر باعث می شود عملا ما که قانونی و رسمی کار می کنیم ۱۰ درصد قیمت ما بالاتر از سایرین باشد.
یعقوبی تصریح کرد: در این صنعت ۱۲۰ قلم مواد اولیه وجود دارد که روی هر کدام از آنها باید ۱۰ درصد مالیات ارزش افزوده پرداخت شود؛ بالطبع خریدار به دنبال منفعت خود است وقتی می بیند همین مواد را می تواند از فرد یا شرکت دیگری که نه کد ملی می خواهد، نه آدرس و نه فاکتور رسمی صادر می کند و در نهایت ۱۰ درصد هم قیمت پایین تر مواد را می فروشد؛ طبیعی است خرید خود را از آن مجموعه انجام می دهد و عملا ما از بازار رقابت خارج می شویم.
وی با بیان اینکه صنعت کفش دست دوز با کفش ماشینی تفاوت دارد گفت: کار ما یک نوع هنر است که با خلاقیت و ابتکار به صورت دستی انجام می شود و تفاوت زیادی با کفش ماشینی که با خط تولید و کاملا مکانیزه انجام می شود دارد و بالطبع تیراژ ما محدود است. کارگاه کفش دست دوز معمولا در مکان های کوچک هستند و در هر کارگاه از ۵ تا ۵۰ نفر مشغول به کار هستند.
یعقوبی با اشاره به پیوستن ایران به پیمان اوراسیا و ظهور بازارهای جدید گفت: در بازار داخل کفش دست دوز رقابت تنگاتنگی با کفش ماشینی دارد حالا یک بازار جدیدی به وجود آمده به اسم اوراسیا، برای حضور در این بازار باید ابتدا سلیقه مشتریان را بشناسیم. تا پیش از این در علم بازارایابی بر روی کیفیت تاکید میشد اما حالا بحث قیمت نیز هست با توجه به نوع فعالیت ما امکانات شناخت و بازاریابی برای واحدهای ما وجود ندارد و باید به ما در این زمینه کمک شود. در واقع ما خواستار تسهیل گری دولت برای هنر کفش دست دوز جهت ورود به بازار اوراسیا هستیم.
در ادامه مدیرعامل تعاونی کفاشان دست دوز به افزایش قیمت مواد اولیه اشاره کرد و گفت: در طی سال گذشته قیمت مواد ما ۳ بار افزایش داشته که چنین چیزی در این صنعت بی سابقه بوده است. ما وقتی قرارداد امضا می کنیم؛ قیمت و مواد مصرفی مشخص می شود باید طبق همان کار به مشتری تحویل دهیم اما نوسان ارز سبب شده که قیمت مواد ثبات نداشته باشد این درحالیست که بخش عمده ای از مواد اولیه ما توسط پتروشیمی های داخل کشور تامین می شود اما همان ها نیز تغییر قیمت می دهند و عملا قدرت پیش بینی بازار را نداریم.
وی افزود: نیروی کار چالش دیگر این صنعت است متاسفانه نیروهای حرفه ای ما یا مهاجرت کردند یا بازنشسته شدند از طرفی برای تربیت هر نیرو باید مدت زمان زیادی صرف شود. این چالش در کنار مستهلک شدن و قدیمی شدن دستگاه ها و ابزار، سبب شده که تیراژ و سرعت تولید ما کاهش پیدا کند.
وی در پایان تصریح کرد: متاسفانه وضعیت تعاونی ها اصلا خوب نیست به طوریکه ما نتوانستیم ۷ تعاونی هم صنف پیدا کنیم تا یک اتحادیه تشکیل دهیم تعاونی ما با سابقه ۵۷ ساله و ۲ هزار ۴۰۰ عضو از معدود تعاونی های باقیمانده است اگر دولت می خواهد که این هنر و صنعت باقی بماند میتواند خریدهای سازمانی و ارگانی را به سمت تعاونی ها هدایت کند ما به لحاظ کیفیت هیچ مشکلی نداریم اما نیاز به شناساندن این هنر در بین عموم مردم و کشورهای دیگر داریم که دولت می تواند با برگزاری نمایشگاه ها در خارج از کشور و خریدهای سازمانی از کفش های دست دوز این حمایت را انجام دهد.
انتهای پیام/