
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری برنا، با توجه به برگزاری رقابت دوی ماراتن قهرمانی کشور انتخابی تیم ملی با عنوان جام هرمز در روز جمعه 10 دی 95 در شهر بندرعباس استان هرمزگان لازم می دانم که این رقابت را از چند جهت مورد بررسی و ارزیابی قرار دهم. جهاتی که هم شامل مسایل حاشیه ای و هم مسایل فنی می باشد.
از دیرباز تاکنون رقابت دوی ماراتن به عنوان نماد استقامت و توان یک فرد شناخته می شود، جایی که ورزشکاران می بایست مسافتی معادل 42 کیلومتر و 195 متر را طی کنند تا بر همگان اثبات نمایند که یک انسان چگونه می تواند با گرد هم آوردن توان، انگیزه، استقامت، قدرت مسافت و زمان را مغلوب خود ساخته تا بار دیگر نشان دهد که انسان به عنوان اشرف مخلوقات چه توانایی هایی را از جانب پروردگار خویش به امانت دارد.
دوی ماراتن بیشتر از 2 ساعت طول می کشد و ورزشکار شرکت کننده در آن می بایست خود را برای مواجهه با هر یک از موانع طبیعی و یا اتفاقات پیش بینی نشده در حین مسابقه آماده سازد. در کشور ما ایران نیز انجام رقابت ماراتن قدمت بسیار زیادی دارد جایی که اولین بار 72 سال پیش اولین مسابقه دوی ماراتن در کشورمان برگزار گردید. اما روز گذشته و در سواحل خلیج فارس رقابت دوی ماراتن قهرمانی کشور با حضور 120 شرکت کننده از کل کشور برگزار شد. رقابتی که قرار بود طبق اعلام فدراسیون دوومیدانی نفر اول این مسابقه به عنوان نماینده کشورمان در مسابقات قهرمانی آسیا که به احتمال زیاد تا 2 ماه آینده در کشور هنگ کنگ برگزار می شود شرکت کند.
در پایان این مسابقه محمدجعفر مرادی توانست با زمان 2.20.30 عنوان نخست را کسب نماید، نکته حائز اهمیت در مورد کسی که مقام اول را کسب نمود و همچنین زمانی که از خود برجای گذاشت این است که مرادی توانسته بود سال گذشته با زمان 2.17 ساعت علاوه بر شکستن رکورد ملی جواز حضور در بازی های المپیک ریو را کسب نماید، اما برخلاف اینکه همه فکر می کردند مرادی در ریو حداقل رکورد ملی را که در اختیار خودش بود را ارتقاء دهد، اما در پایان وی با کسب زمان 2.31 ساعت آن هم در بدترین شرایط از خط پایان عبود کرد. کسب زمان 2.20 بعد از مدت زمانی که از المپیک می گذرد را می توان تا حدودی به فال نیک گرفت. زیرا حداقل فاصله چندانی با رکورد ملی ندارد، اما مرادی باید بداند که برای کسب یکی از سکوها در آسیا می بایست حداقل رکورد شخصی خود را تکرار کند. در غیر این صورت کسب مدال توسط وی در رقابت های قهرمانی آسیا با توجه به سطح فنی ورزشکاران حاضر در کشورهای آسیایی و همچنین استفاده کشورهای حاشیه خلیج فارس از ورزشکاران آفریقایی الاصل به عنوان نماینده خود در رقابت های آسیایی بعید به نظر می رسد. البته رکورد نفرات دوم و سوم رقابت ماراتن جام هرمز نیز می تواند به گونه ای باشد که اگر آنها با توجه به توانایی هایی که از حسن شیرقوی نفر دوم و مهدی شریفی نفر سوم سراغ داریم تا زمان برگزاری رقابت های آسیایی بهبود پیدا کند، می توانیم به این دو نیز نه برای به دست آوردن یکی از سکوها، اما برای بهبود رکورد و سطح فنی آنها در رقابت با حریفان خوب آسیایی امیدوار باشیم.
اعزام این ورزشکاران طبق گفته رییس فدراسیون احتیاج به بررسی و تصمیم گیری سازمان تیم های ملی دارد. اما خارج از مسایل فنی نحوه برگزاری این رقابت در شهر بندرعباس بود، جایی که عدم آمادگی مسئولین برگزاری و شرایط برگزاری کاملا مشهود بود، که می توان به یک یک آنها اشاره نمود. به عنوان مثال عدم نصب تابلوهای کیلومتر شمار در طول مسیر مسابقه تا ورزشکاران بتوانند با اطلاع از مقدار مسافت طی شده انرژی و یا اصطلاحا ریتم خود را تنظیم نمایند، یعنی تندتر و یا کندتر از حد ندوند تا بتوانند زمان مناسبی را به دست بیاورند و یا عدم قرار دادن ایستگاه های آب به تعداد کافی برای استفاده ورزشکاران در طول مسیر مسابقه از طرفی مقداری هم ناهماهنگی در بین عوامل انتظامی برای برقراری نظم و انضباط دیده می شد.
در کل می توان گفت مسابقه ماراتن امسال از نظر برگزاری از کیفیت بالایی برخوردار نبود. با توجه به اینکه فدراسیون دوومیدانی مسابقه ماراتن جام هرمز را در تقویم سالیانه خود گنجانده است، امیدواریم در سال های آینده این مسابقه با شرایط مطلوب تر و بهتری برگزار شود. البته ورزشکاران حاضر در این مسابقه نظرشان این بود که دست اندرکاران ورزش دوومیدانی کشور یک یا دو رقابت ماراتن دیگر در طول سال پیش بینی کنند. تا آنها بتوانند از نظر فنی خود را بیشتر به چالش بکشند، که به نظر می رسد اگر این امر محقق شود ما می توانیم هم ورزشکاران آماده تری داشته باشیم، هم آمادگی خود را از لحاظ برگزاری افزایش دهیم. در نهایت بتوانیم حداقل در طول سال میزبان یک مسابقه ماراتن بین المللی با حضور صدها دونده از سراسر دنیا باشیم که اصلا دور از دسترس نیست.
دوی ماراتن می تواند معرف فرهنگ و شخصیت هر شهر و یا کشوری باشد که رقابت ماراتن در آن برگزار می شود و ما حتما می توانیم با استفاده از این رویداد ورزشی فرصت به رخ کشیدن فرهنگ و اخلاق ایرانی اسلامی خود را برای جهانیان ایجاد کنیم.