
به گزارش گروه اجتماعی برنا؛ لنز دوربینها معماری پیچیدهای داشته و بسیار دقیق هستند و دلیل اصلی این موضوع هم انحراف کروی است. این پدیده باعث میشود که برخی لنزها در قسمت مرکزی شفاف و در اطراف و نواحی منتهی به لبهها کدرتر باشند.
سالهاست که سازندگان لنز از طراحی کروی برای غلبه بر این اثر استفاده میکنند و برای شفاف کردن تمام تصویر، طراحی این کره را به طرق مختلف اصلاح میکنند. تا به حال اقدامات در این زمینه با موفقیت انجام شده و نتیجه آن را در لنزهای قدرتمند امروزی میتوان مشاهده کرد.
با این حال به جای اینکه از یک فرمول ریاضی واحد برای تغییر و اصلاح همه لنزهای کرهای استفاده شود، کمپانیهای سازنده با هر لنز به عنوان یک مساله ریاضی مجزا برخورد میکنند تا راهکاری برای رسیدن به نتیجه دلخواهشان را بیابند. با این حال چنین روشی سازندگان را ملزم میکند برای طراحی هر نوع لنز کار محاسبات و اصلاح را از ابتدا شروع کنند.
گونزالز برای تست این فرمول 500 پرتو نوری را با شبیهسازی مورد آزمایش قرار داد و دریافت که فرمولش با نتایج به دست آمده از دنیای واقعی 99.9999999999 تطبیق دارد.
با نتایج به دست آمده، فرمول گونزالز میتواند پروسه آزمون و خطا در بهینه سازی لنزها را بسیار کاهش داده و منجر به تولید لنزهای سادهتر، کوچکتر، ارزانتر و البته شفافتر شود که از عناصر کمتری هم تشکیل شده باشند. نکته مهم دیگر این است که اپتیک به طراحی دوربین خلاصه نمیشود و مثلا با استفاده از این متد، عکسبرداری میکروسکوپی با شفافیت بیشتر و تصویربرداریهای فضایی با دقت بالاتر حاصل خواهد شد.